Allerdings.nl

Weblog van Yvonne van Wamelen

Deze medaille draag ik op aan…

Hoera het is medal monday! Dé maandag waarop je je medaille nog een keer mag laten zien die je in het weekend behaald hebt. Samen met mijn twee liefste supporters laat ik je ‘m hierboven dus nog een keertje gezien (voor het geval het je ontgaan was op de social media 😉 ).

Maar zonder gekheid: afgelopen zaterdag liep ik mijn 6e (!) officiële halve marathon in Apeldoorn tijdens de Midzomermarathon. Een evenement dat ook dit jaar zijn naam eer aan deed, want het was nog bijna 30 graden toen de eerste lopers van start gingen (dat waren de dapperen die een hele marathon gingen voltooien. Starttijd 17.00 uur). Om 18.00 uur ging de 7,5 kilometer van start en om 18.10 uur waren de 15-kilometerlopers en de lopers van de halve marathon aan de beurt.

Topconditie
Gelukkig staan er bomen in Apeldoorn en gelukkig ging het parcours niet over zwart asfalt. Ik had van tevoren al bedacht dat ik niet voor een PR zou gaan, maar gewoon zou kijken wat nog een beetje leuk zou voelen. Ik wist niet dat een tijd onder de 2 uur tegenwoordig ook al mogelijk is bij hoge temperaturen. Maar zoals gezegd: ik was die dag nog in topconditie, de dag erna zouden de jaren pas gaan tellen: ik was jarig (en ik ben geen 22 geworden 😉 ).

Niet over het parcours zwalken en niet gaan hallucineren
“Ik zou gewoon kijken wat nog een beetje leuk zou voelen”, daarmee doelde ik vooral op: niet oververhit raken, geen kippenvel krijgen, niet uitdrogen, niet over het parcours gaan zwalken en niet gaan hallucineren. Ik had even geen rekening gehouden met een ander bijkomend nadeel van de hitte: warme voeten. Rond kilometer 12 begon ik serieus pijn te voelen onder/aan de zijkant van mijn beide voeten. Blarenalarm! Ik probeerde zo min mogelijk te denken aan wat er met mijn voeten gebeurde. Soms lukte dat goed, soms wat minder.
Zodoende heb ik mijn verjaardag op blote voeten gevierd en vandaag – op medal monday – draag ik mijn medaille op aan mijn voeten! (Een close-up van mijn voeten zal ik je besparen. 😉 )

Goedemorgen: gij zult gelukkig zijn en worden wie u bent

Oei. Ik wilde je niet laten schrikken door ineens weer een blogbericht op je nuchtere maag te publiceren. Ik heb de functie ‘Automatisch publiceren’ ingesteld op vanochtend 7.00 uur. Dan loop je natuurlijk het risico dat je als leesvoer aan iemands ontbijttafel eindigt. 

De laatste tijd was ik dus niet zo bloggerig. Niet dat er niets gebeurde in mijn leven, het kwam er gewoon niet van. Als je Allerdings op Facebook  of Instagram volgt heb je wel af en toe wat updates voorbij zien komen en als je ook volger van Allerdings rennt bent heb je zeker gezien dat ik niet stil gezeten heb. Bloggen schoot er gek genoeg een beetje bij in. Een Facebookpost of Instagrambericht is veel gemakkelijker geplaatst.
Ik ben trouwens wel begonnen aan een blog, maar dat kreeg ik niet in de gewenste toon en vorm. Het ging over het einde van het loopbaantraject dat ik ruim een half jaar volgde. Wat wil ik erover vertellen? Want het traject is dan wel afgelopen, het einddoel (droombaan) is nog niet behaald.

Yvonne? Who the F**ck is Yvonne?
Samen met mijn trajectbegeleider (Margot) en met behulp van een uitvoerig assessment heb ik eens goed kennis met mezelf gemaakt. Ik ben bijna 38, het werd ook wel eens tijd. 😉
Ik weet nu wat de waarden in mijn leven zijn (zie foto hierboven), mijn drijfveren, mijn (kern)kwaliteiten, waar ik goed in ben en waar ik minder goed in ben.

Op onderzoek uit
Kortom: ik zal gelukkig zijn en worden wie ik ben als ik iets doe met de conclusies uit het traject. Daarom ga ik nu op onderzoek uit.

Ik ga:

1. onderzoeken of ik in de wieg gelegd ben om trainer/coach/begeleider te worden en
2. onderzoeken of ik als office manager/personal assistent (een soort manusje van uh…allerdingen eigenlijk) mijn talenten in moet gaan zetten.

Het zou ook zomaar kunnen dat het een soort van combinatie van beide wordt uiteindelijk, want ik hou namelijk van afwisseling. Hoe dan ook: de onderzoeksresultaten verschijnen t.z.t. natuurlijk hier op Allerdings.

I keep you posted! 🙂

Hoe loopt het?

Zonder hardloopschema?

Best lekker.

Al was het alleen al omdat ik in de schemaloze weken na de marathon toch wat onverwachte dingen heb meegemaakt en onbedoelde successen geboekt. Zo liep ik onder andere een 5- en 10-kilometer run-it-yourselfie, finishte ik voor het eerst van mijn hardloopcarrière vlak voor de ‘bezemwagen’, én had ik mijn eerste top 10-notering te pakken.

Run-it-yourselfie
Bij de finish geen juichende menigte, maar een miauwende kat: op 13 mei 2018 (11.00 uur) stond ik aan de start van mijn eigen wedstrijdje. Het was best warm (zoals zo’n beetje alle dagen in mei), maar toch liep ik een – voor mijn doen – snelle 5 en 10! 🙂

Het gaat om de beleving
Op zaterdag 26 mei was de ‘kLEEFrun in Apeldoorn. Ik liep dit jaar voor de tweede keer de 10 kilometer. Mijn nichtje en neefje liepen er de kidsrun. Mijn nichtje (7) liep met een vriendinnetje in een knappe 6.20 min/km. Mijn neefje (4) liep met mij. Hij had wat minder haast tijdens zijn debuut op de 1000 meter. We eindigden dan ook als laatste, vlak voor de ‘bezemwagen’. Ik ben het helemaal met hem eens dat het meer om de beleving dan om de tijd gaat. We werden onder luid gejuich binnengehaald.

Kippenvelmomentje
Zelf liep ik dus mijn eerste top 10-notering tijdens de ‘kLEEFrun. (Ik heb nog nooit in een top 10 gestaan!) Die 9e plek kwam er niet vanzelf hoor. Ik wist van tevoren al dat het niet een route is om een PR te lopen (bosgrond, zandgrond, heuveltjes) en ik wist dat het heet zou worden, maar dat ik tijdens het lopen kippenvel kon krijgen?
Volgens de hardloophandboeken kan kippenvel tijdens het hardlopen wijzen op oververhitting. Ik moest dus even op mezelf passen. Behalve de overeind staande haartjes (ik ben iemand die sowieso snel kippenvel heeft, moet je er even bij weten) bleef ik me goed voelen (niet licht in het hoofd, niet misselijk en ik stopte ook niet ineens met zweten (als dat laatste gebeurt, moeten de alarmbellen echt gaan rinkelen)), dus ben ik ‘rustig aan’ verder gegaan en heb ik gewoon goed op mezelf gepast. Meedoen is immers belangrijker dan winnen, aldus mijn neefje en aldus mijzelf! 🙂

Van kroegzitten naar hardlopen
De ‘kLEEFrun was ook goed om weer eens nieuw leven in een oude vriendschap te blazen. Waar we vroeger samen aan marathons kroegzitten deden, hebben we ons na zaterdag voorgenomen vaker samen te gaan hardlopen. Sowieso hebben we de Berenloop alvast gepland staan.
@Irene: het was gezellig!

De komende weken blijf ik nog even lekker schemaloos lopen. Over ongeveer een maand loop ik weer een halve marathon en daarna wordt het heel langzaamaan weer eens tijd om in marathonvorm te komen. 😉

« Oudere berichten

© 2018 Allerdings.nl

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

%d bloggers liken dit: