Allerdings.nl

Weblog van Yvonne van Wamelen

Maand: november 2015

Katten: langer volwassen dan bejaard

Een kat dankt zijn negen levens aan zijn flexibele skelet en zijn losse vel. Omdat het kattenvel losser zit dan dat van mensen, is er ruimte voor een beschermende deklaag die bacteriën tegenhoudt. Heeft een kat gevochten? Een eventueel diepe wond die hierdoor ontstaan is, raakt niet snel geïnfecteerd dankzij die beschermende laag. Wonden genezen bij katten daarom sneller dan bij mensen en bij andere dieren.
En dan het flexibele kattenskelet! Katten hebben kniegewrichten waar ik als hardloper jaloers op ben. Als ze maar van hoog genoeg vallen, dan hebben ze de tijd zich om te draaien en hun kniegewrichten vangen de klap gewoon op.

En ja, als je als kat dan al die vechtpartijen en vallen van grote hoogte hebt overleefd, dan word je van de één op de andere dag ineens bejaard. Een kat is namelijk langer volwassen dan bejaard. Bij mensen gaat dat proces geleidelijk, maar een kat takelt ineens af. Gelukkig kan de kat in deze laatste fase van zijn negende leven rekenen op onze liefdevolle verzorging en goede diergeneeskundige zorg. Een bejaarde kat kan dus nog best even mee.

Laatste fase van Willems negende leven
Dat een bejaarde kat best even mee kan, bewijst Willem wel. Hij heeft vecht- en valpartijen overleefd en heeft nu de laatste fase van zijn negende leven bereikt. Een mooi moment om terug te blikken op zijn voorgaande vier geschiedenissen. Hij is al uit de puree geklommen, overleefde de mishandelingen van frikadellenbakker Haijo, beleefde bijna fatale liefde met Minoesjka en het was zelfs een keer nodig Willem te herprogrammeren zodat hij zijn vijfde leven kon beginnen.

Willems vijfde geschiedenis
Willem die al vanaf het moment dat hij een kleine kitten was, bij het kinderloze gezin Mulder en Van Bree woonde, moest plaatsmaken voor een nieuw familielid. Van Mulder en van Van Bree hoefde hij niet weg, maar het stel – al jarenlang een vurige, maar onvervulde kinderwens – had besloten een hond te nemen. Een kleine, maar toch: EEN HOND! Willem was niet opgewassen tegen het loederige, achterbakse, hijgende, kwijlende, krabbende en bijtende exemplaar dat ineens bij Mulder en Van Bree op bed mocht slapen. Hij heeft een paar weken geprobeerd om samen te leven met dat beest, maar dat was voldoende om in te zien dat hij bij Mulder en Van Bree geen schijn van kans meer maakte.
Hij trok de stoute schoenen aan en ging op weg. Hij is niet heel ver gekomen. De dierenambulancebroeders vonden hem net buiten Winschoten, hongerig en verzwakt.
Willem had ook nooit geleerd om voor zichzelf te zorgen. Dat nam hij Mulder en Van Bree misschien nog wel het meest kwalijk op dat moment. Meer nog dan dat ze hem hadden ingeruild voor een hond.

Ik mis ze

Mijn fotocamera gaat nog elke dag mee naar m’n werk. Je weet immers nooit wat voor bijzondere momenten je allemaal ineens vast moet leggen. Een jarige collega bijvoorbeeld, of een collega met een nieuwe sjaal, of een collega die lekkere koffie voor je haalt, of scheepjes die voorbijgaan.

Je nieuwe uitzicht kan soms best de moeite waard zijn. Je ziet niet alleen bootjes voorbijgaan, je kijkt ook nog eens uit op twee eyecatchers van Groningen: de Koninklijke Theodorus Niemeyer en de Suiker Unie.

En als je dan even uitgefotografeerd bent en toe aan pauze, kun je even naar huis om te kijken hoe het met je kat met chronische nierziekte gaat en je lunch met hem delen.

Ik mis ze dus. Die uitzichten en de wekelijkse momenten die ik met ze had op Allerdings. Alsof ze in de mist zijn opgegaan… 😉

 

© 2017 Allerdings.nl

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

%d bloggers liken dit: