Allerdings.nl

Weblog van Yvonne van Wamelen

Categorie: Allerdings rennt (pagina 1 van 7)

Fear no bear!

Ik heb nog nooit zo makkelijk en ontspannen een halve marathon gelopen als afgelopen zondag op Terschelling tijdens de Berenloop. Oké, het stuk op het strand was echt wel even zwaar (windkracht 5 vol tegen), maar verder heb ik heerlijk gelopen en had ik nog energie over om aan het eind wat sneller te gaan. Achteraf kan ik natuurlijk heel stoer zeggen dat ik dus makkelijk onder de 2 uur had kunnen lopen, maar dan had ik waarschijnlijk niet zo lekker gelopen en had ik niet even de tijd kunnen nemen om onderweg wat fotootjes te maken (de tips van Nico van leukeloopjes.nl werken echt in de praktijk! 🙂 ).

Hieronder een kort fotoverslagje.

Rode loper
Het start- en finishgebied aan de voet van de Brandaris,  nog voor het startvak zich vulde met een paar duizend lopers. De rode loper ligt al klaar voor alle berenlopers. Gaaf detail!

Geen brede ruggen
De eerste foto die ik rennend schoot was bij de strandovergang van Midsland aan zee, waar ik de dag ervoor nog heerlijk bij de Branding had gezeten met een broodje warme geitenkaas en een warme chocomel.

En toen werd het dus bikkelen op het strand.

Ik dacht aan een tip die ik een paar dagen eerder nog ergens had gehoord over lopen op het strand: zoek een groepje op, loop niet alleen. Helaas vond ik geen rug die breed genoeg was om mij uit de wind te houden. Op het onderstaande plaatje zie je goed het tempoverval op het strand. Ik wist het redelijk constant te houden, zo rond de 6.35 min/km.

Op het tempoplaatje zie je ook dat ik aan het eind nog wat versnelde en uiteindelijk kwam ik lachend over de finish! Ik ben niet bang voor beren!

(Officiële tijd: 2:03:36)

Geen PR, niet de snelste ambtenaar…een verslag van de 4 mijl

Mijn gedroomde tijd (sneller dan 33 minuten over 6,437 kilometer) zat er vandaag niet in tijdens de 4 mijl van Groningen. Het begon al niet lekker. Omdat ik voor het eerst meedeed aan de bedrijvenloop wist ik niet hoe het een en ander (je teamgenoten ergens vinden, met z’n allen naar het startvak?) in z’n werk ging. Ik hou er niet van als ik niet van tevoren weet hoe dingen gaan. Daar word ik zenuwachtig van. Ik was de hele ochtend dus niet te genieten voor Nynke.

Teamspirit?
Het vinden van mijn teamgenoten en het gezamenlijk naar het startvak gaan, viel ook behoorlijk tegen. Ergens tussen half 12 en half 1  verzamelen op een plein met duizenden anderen? Succes!
Uiteindelijk heb ik er een paar gevonden bij de ingang van het startvak. Misschien was ik naïef, maar ik dacht dat de bedrijvenloop iets meer teamspirit zou hebben. 

Druk!
Wat ik ook gedacht had van de bedrijvenloop is dat er wat minder mensen per startwave zouden zijn zodat je niet de eerste kilometer op de rem hoeft te lopen. Het was gek genoeg nóg drukker dan de jaren ervoor toen ik gewoon met de recreanten meeliep.
Het enige voordeel van de bedrijvenloop dat ik tot zover kan bedenken is dat je wat eerder start.

Nóg een 4 mijl
En als je eerder start, ben je ook eerder binnen om aan de naborrel te beginnen.  Dacht ik. Maar op de afgesproken locatie (Kleintje Maas – Grote Markt) kregen we te horen dat de locatie gesloten was en werden we naar Huize Maas gestuurd (Vismarkt). Op normale dagen een kippestukje om van de ene naar de andere kroeg te lopen, maar op de dag van de 4 mijl ben je door alle afzettingen pas na zo’n 6,4 kilometer op plaats van bestemming.

Zwoegen
Maar goed, nu vergeet ik helemaal te vertellen hoe het lopen ging. Dat ging dus helemaal niet zo lekker. Los van die eerste kilometer waarin het gewoon te druk was om mijn eigen tempo te vinden, kwam ik er niet in. Ik moest echt zwoegen. Vorig jaar ging het zo gemakkelijk en ik had gedacht dat ik na nog een jaar meer ervaring, meer kilometers, meer training het een stukje makkelijker zou moeten gaan. Er zat iets niet lekker in mijn buik ofzo waardoor m’n ademhaling te hoog zat. Ik weet het niet. M’n benen leken ook niet echt te willen. Bij het 3 kilometerpunt heb ik me er maar bij neergelegd dat het waarschijnlijk gewoon niet mijn dag was.

Keuvelen met bier
Gelukkig vergeet je alle ellende van zo’n dag als je met een biertje in je hand met een paar collega’s, die je eigenlijk niet zo goed kent – maar hé je kunt gelukkig uren met elkaar over je gezamenlijke hobby praten – gezellig staat te keuvelen. Volgend jaar gewoon weer een 4 mijl en tot het zover is, nog heel wat mooie, zware, snelle, makkelijke en langzame kilometers!

Doemscenario’s voor de 4 Mijl van Groningen

Volgende week zondag is de 4 Mijl van Groningen, mijn 4e. Nu is 4 mijl (6,4 kilometer) qua afstand niet echt een uitdaging meer voor mij. Wat ik wel een uitdaging vind, is om ‘m snel (voor mijn doen dan hè) te lopen.

Het probleem is dat ik snel lopen een beetje eng vind. Ja, echt. Ik denk serieus dat ik het wel kan: een redelijk tempo volhouden voor – nou ja, laten we zeggen – ietsjes meer dan een half uur. Bovendien: hoe sneller ik ‘m loop, hoe minder lang ik het hoef vol te houden natuurlijk.  😉

De afgelopen jaren ben ik al best wat sneller gaan lopen. Als ik die trend voortzet volgende week, dan wordt het sowieso weer een nieuw persoonlijk record. Mijn 4-mijltijden van de afgelopen jaren op een rijtje:

2013: geblesseerd
2014: 38.02
2015: 35.59
2016: 33.09

Maar ik vind het dus een beetje eng, omdat ik bang ben dat ik onwel word ergens halverwege of vlak voor de finish ofzo. Dat ik van het parcours gehaald word door EHBO’ers en dat ik met zo’n glimmend isolatiedekentje om me heen helemaal nooit bij de finish aankom. Dat zijn weer van die kopfkino’s van mij natuurlijk.
Om van die angst af te komen, moet ik misschien gewoon wat meer ervaring opdoen in het sneller lopen van kortere stukken. Wat specifieker trainen, bij een loopgroep gaan, doen, durven, rennen. Laat ik daar dan volgende week maar eens mee beginnen. 🙂

 

Oudere berichten

© 2017 Allerdings.nl

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

%d bloggers liken dit: