We zeiden geen woord tegen elkaar. De bus reed en we werden zo nu en dan heen en weer geschommeld als we van rijbaan wisselden. In de volle bus had ik een plekje gevonden naast een man die zijn katoenen tasje van de stoel haalde en op schoot zette toen ik vroeg of ik er mocht zitten. Hij zei niets.  Als de NS bussen inzet, ben je blij dat je zit, dacht ik.

Na een kwartier begon mijn buurman te knikkebollen. Zijn handen lagen gevouwen op het katoenen tasje dat hij stijf op zijn schoot hield. Ik bekeek zijn handen. Het waren handen van iemand die geen vuil werk doet; lang en blank en met nagels die lang genoeg waren om strakke knopen uit veters te krijgen. De nagelriemen waren rafelig. Er hingen velletjes aan. Misschien kluift hij daar wel op, dacht ik. Iedere keer als het monotone gebrom van de bus even werd doorbroken, keek hij op om daarna snel weer in te dommelen.

Ik keek voorzichtig naar links om mijn zwijgzame buurman beter te leren kennen. Ook zijn gezicht was blank en schoon. Hij droeg een onopvallende bril en een vlassig snorretje. Een onopvallend persoon, type seriemoordenaar, zeg maar.

Net toen ik dacht dat er niets opvallends aan hem te ontdekken was, zag ik iets waarvan mijn maag samentrok. Ik kon niet kijken en toch moest ik kijken om te begrijpen wat ik zag. Op zijn hoofd, tussen zijn vlassige peenhaar, groeide een dikke, groene korst. Wat was het? Waren er meer? Wist die man überhaupt dat het er zat? Jeukte het? Was het besmettelijk? En – ook belangrijk om te weten in een heen en weer schuddende bus: kon het eraf vallen?  

De bus remde en mijn buurman schrok wakker uit zijn ondiepe hazenslaapje. Verdwaasd keek hij voor zich uit. Eén van zijn handen met lange nagels ging langzaam naar zijn hoofd. Het ding jeukte dus toch. Ik wilde niet wachten tot ik ook een antwoord had op mijn vraag of het er vanaf kon vallen. De deur van de bus ging open. Ik stond op en met een snel ‘tot ziens’ waarmee ik de stilte doorbrak, kwam ik met de schrik vrij.  Als de NS bussen inzet, ben je blij dat het achteraf allemaal bleek mee te vallen.