Hardlopers worden niet verkouden. Ik moet dus wel: A. Verschrikkelijk op de tocht hebben gestaan, B. Overtraind zijn of C. Op de verkeerde tijd op de verkeerde plek zijn geweest.

Training 25 april

Met een aangepaste dienstrege….uh tempo, kun je prima hardlopen als je verkouden bent!

A. wordt door oma’s en moeders altijd overtuigend onderbouwd. Als het koud is, moet je je warm kleden, anders vat je kou. In korte broek en T-shirt gaan hardlopen met die wind? Je moet wel gek zijn! En tocht is de pest. Ramen en deuren moet je nooit tegen elkaar openzetten. Dat is vragen om problemen.

B. ontken ik en kan ik overtuigend onderbouwen. Ik voelde me de laatste tijd juiste hartstikke fit. Ik had nergens pijntjes, was niet vermoeid, er zat nog steeds progressie in mijn trainingen en ik had iedere keer weer zin om te gaan lopen. En last but not least: ik was het hele jaar nog niet één keer verkouden geweest.

C. noem ik ook wel ‘domme pech’. Het hele jaar door heb ik proestende, niezende en kuchende mensen om me heen gehad. Niet één keer sloeg het over op mij. Ik ben eens nagegaan waar het nu dus toch mis heeft kunnen gaan. Dit zijn de plekken waar ik onlangs ben geweest: op mijn werk, in de trein, bij mijn schoonfamilie, in de supermarkt en op een bierfestival. Alcohol doodt bacteriën toch, maar geen virussen? 😉

Maar misschien duurt voor mij de winter gewoon nét iets te lang. Met zo’n lange uitloop van de winter had mijn weerstand geen rekening gehouden. Hardlopers worden dus toch wel eens verkouden. Soms dan, als het lenteweer niet wil komen en als de wind zo koud blijft waaien. Krijgen die oma’s en moeders van punt A toch nog een beetje gelijk…