Allerdings.nl

Weblog van Yvonne van Wamelen

Pagina 2 van 101

Kleren maken de loper

Ik heb mijn kledingkast opgeruimd. Gedeeltelijk dan. Eigenlijk alleen de plank met mijn hardloopkleren. Het is best gĂȘnant. Daarom durfde ik geen foto te maken van de kledingplank voordat ik ‘m ging opruimen (er zijn 2 mensen in mijn leven die weten hoe ik met kledingkasten ben: mijn moeder en Nynke).

Zoals je kunt zien, heb ik in de jaren dat ik hardloop nogal wat verzameld. Ik schreef al eens een column over het kledingproces waar ik als hardloper doorheen ben gegaan. Nu begon het dus echt een beetje uit de hand te lopen.

Kill your darlings
Maar mijn moeder en Nynke kunnen trots op me zijn. Ik heb de plank met hardloopkleren opgeruimd. Ik doe zelfs kleren weg. Sommige heb ik bijna niet gedragen, andere zijn echt tot op de naad versleten.

Het oogt nu weer een stuk overzichtelijker – in ieder geval op die ene plank in mijn kledingkast dan, over de rest hebben we het maar niet. 😉

 

 

Aller(daagse)dingen: Gewoon rode wijn

Ik zit in het café en drink een biertje met een vriendin. Het begint net weer te regenen als er een man met wild uitstaand grijs haar binnenkomt. Ik denk dat zijn haar van nature al wild zit, maar de eerste herfststorm van het jaar heeft daar ook aan bijgedragen. Hij gaat zitten en doet zijn jas uit.

Het meisje van de bediening komt aan zijn tafeltje. “Rode wijn graag,” zegt hij. “Caubernet sauvignon of merlot?” “Maakt niet uit. Gewoon rode wijn. Wat kost dat?”

“3 euro 85.” De man staat op en doet zijn jas aan. Hij is net zo snel vertrokken als hij is binnengekomen.

Mijn vriendin en ik hebben met de man te doen. We hebben nog wel 4 euro kleingeld dat we hem willen geven om zijn wijn mee te betalen. Maar voor we zijn opgestaan en onze jassen hebben aangetrokken is hij al uit zicht gewaaid.

 

 

 

 

De slak die zijn huis wilde verkopen

De slak

De slak – door Nynke Borst

Op een ochtend zette de slak zijn huis te koop. Hij was het zat om altijd tegen dezelfde blinde muren aan te kijken. Te koop: Goed onderhouden eenpersoonswoning. Eenvoudige inrichting,  fraai design. T.e.a.b.

Hij wachtte net zolang tot er iemand langskwam die interesse toonde in zijn huis. Eerst kwam er een merel langs die het zat was om altijd in een boom te zitten. Maar de merel keurde het huis van de slak al snel af. De akoestiek liet te wensen over, zo liet hij weten. Toen kwam er een kat aan de deur, die dacht dat hij er lekker in zou kunnen slapen. Maar de kat had zich verkeken op de vormgeving. Zijn staart bleef uitsteken, hoe hij zich ook oprolde.

Nadat de slak dagen op zijn stoep had zitten wachten op een nieuwe kijker, kwam er een naaktslak langs zijn huis gekropen. ‘Kopen?’ vroeg de slak. De naaktslak leek geĂŻnteresseerd. Hij wilde in ieder geval even kijken of het huis hem zou bevallen. De slak liet hem rustig rondkijken.

Toen de naaktslak alle hoeken had geĂŻnspecteerd, schudde hij langzaam zijn hoofd ten teken dat hij niet van plan was een bod uit te brengen. ‘Ik ben een vrijbuiter,’ zei de naaktslak. En de slak snapte ook wel dat een vrijbuiter nooit zou kunnen aarden in een krap slakkenhuis. Dat zette de slak aan het denken. De slak vond zichzelf helemaal geen vrijbuiter. Hij haalde daarom het tekoopbord uit zijn tuin en ging naar binnen. Oost west, thuis best, dacht hij en hij staarde naar de blinde muren en hij verlangde ernaar om er nog jaren tegenaan te kijken.

De tekening van de slak is gemaakt door Nynke borst (Noordnoordwest op Instagram).

« Oudere berichten Nieuwere berichten »

© 2017 Allerdings.nl

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

%d bloggers liken dit: