Ik heb mij voorgenomen om op 8 april 2018 42,195 kilometer te gaan rennen. In Rotterdam om precies te zijn (al heb ik de Marathon des sables en de North Pole Marathon ook even serieus overwogen ;-)). Ik heb al een date met mijn oom Aad. Hij zal langs de route staan en mij richting Coolsingel juichen.

42,195 kilometer?
Heb je je trouwens ooit afgevraagd waarom de marathonafstand niet gewoon een mooi rond aantal kilometers is? Als het toch allemaal op een mythisch verhaal gebaseerd is, waarom hebben we de geschiedenis dan niet een beetje naar onze hand gezet door er gewoon 40 of 42 kilometer van te maken?  

Koninklijk toeval
Ik heb het even opgezocht. Die rare afstand hebben we te danken aan wijlen koning Edward VII en koningin Alexandra van Engeland. Tijdens de Olympische Spelen van 1908 wilden zij de atleten in het olympisch stadion precies voor de koninklijke box laten finishen. Sindsdien is de afstand niet meer veranderd. Het venijn schijnt ‘m trouwens niet in de 195 meter te zitten.

Pindakaas en chocomel
Het duurt natuurlijk nog even voordat ik schitter op de Coolsingel, maar indirect ben ik me al geestelijk en mentaal aan het voorbereiden op dat moment. Ingrediënten: kilopotten pindakaas, core-stability oefeningen, tempoloopjes, intervaltrainingen, liters chocomel en lange, langzame duurlopen. Met die ingrediëntenlijst ga ik eerst nog een gooi doen naar een sub 2 op de halve tijdens de Mar-a-thon rond Sneek en Meer, de halve van Vlieland en de Berenloop op Terschelling.

Respect!
Maar waarom wil ik eigenlijk een marathon lopen? Oké, hier komt een cliché aan: ‘Omdat de afstand iets magisch heeft’. En voor dat onoverwinnelijke gevoel na afloop natuurlijk. Ik denk niet dat een marathon lopen een kwestie van ‘just do it’ is. Om niet dood neer te vallen kan een beetje respect voor de afstand dus geen kwaad.

Onderschrift bij foto:
Vanuit de koninklijke box waren ze in 1908 getuige van een opmerkelijk finishtafereel. De foto hierboven laat zien hoe de eerste finisher over de streep kwam. Het was Dorando Pietri, een Italiaan. Kennelijk had hij onderweg iets te veel aan de wijn genipt ;-) , want bij zijn entree in het olympisch stadion werd al snel duidelijk dat hij nog amper op zijn benen kon staan. Vlak voor de finish werd hij een paar keer overeind geholpen en uiteindelijk werd hij zelfs over de finishlijn geholpen. Hij werd hierdoor gediskwalificeerd. De Amerikaan John Hayes won de marathon.
		
De route van 42,195 kilometer die Dorando Pietri aflegde in Londen (1908)