Allerdings.nl

Weblog van Yvonne van Wamelen

Tag: allerdingen (pagina 1 van 4)

Aller(daagse)dingen: ik wil een kat zijn

Hoera! Het is Annie M.G.Schmidtdag vandaag. Op 20 mei 1911 is zij geboren. Vandaag zou ze 107 geworden zijn.

Omdat ik een heel klein beetje tegen haar opkijk en haar werk geniaal vind, heb ik vandaag getracht een versje in haar ‘geest’ te schrijven. Het haalt het bij lange na niet bij haar werk, maar ik zat zo lekker op het balkon en ik keek naar mijn kat en ik wist wat ik wilde zijn, in het diepst van mijn gedachten.

Dromenvanger

Waar droom je van? vraagt ze
Van kattig zijn, zeg ik
Nou, niet gemeen ofzo,
maar juist van dat schattige
En dat ik de hele dag kon kuieren
en mediteren in het raamkozijn en luieren
Dát zou ik willen zijn

En dat ik nooit meer mensig was
met altijd gisteren en altijd morgen
Ik was alleen vandaag en languit op een dakterras
en had nog nooit gehoord van zorgen
Ik was alleen
van kop tot staart
Ik was gewoon
Ik ben
een kat
en dat was het benijden waard.

Bovenstaande foto heb ik gisteren gemaakt in het Drents museum bij de expositie ‘The American dream’. Je kon je eigen droom intypen en die verscheen even later op een scherm. Ik typte: Ik wil een kat zijn. Eigenlijk bedoelde ik: ik wil zijn als een kat, maar dat vond ik minder krachtig. En wat ik daar dan weer mee bedoelde? Tja, dat wordt een heel gefilosofeer, maar het komt neer op wat de meeste mensen (ja, óók de aanstaande van Mark Rutte) eigenlijk willen: tevreden zijn in het moment.

Aller(daagse)dingen: de fiets weer op

Het fietsseizoen is begonnen. De ANWB-stelletjes kunnen hun lol weer op.

Ik wist niet precies waarom ik aarzelde om weer op mijn fiets te stappen, maar na de eerste kilometers wist ik het: ik miste mijn (fiets)maatje. Zij leest veel beter kaart, ziet veel eerder het nummer op de knooppuntbordjes en lacht wanneer ik ‘goeie’ (dat is goededag in het Fries, waarin je de ‘g’ als een soort zachte ‘k’ uitspreekt) tegen de koeien in de wei zeg. 

Alle chocomel voor mij
Voordelen zijn er ook hoor, van alleen fietsen. Zo kan ik foto’s maken wanneer ik maar wil, is alle chocomel voor mij (ik nam uit gewoonte 2 pakjes uit de kast mee) en kan ik – tussen de foto’s door – lekker vaart maken.

Rijke boer
Vlak voor Aduarderzijl maakte ik een foto van ‘Koepon’.

Er stopte een man op een snorfiets naast me. Hij lichte het beeld en de naam toe.  Koepon is een rijke man die ongeveer alle grond rondom Aduarderzijl bezit. (Met een handgebaar maakte de snorfietser mij duidelijk hoe ver het land van Koepon reikt.) De mooiste boerderij, net voorbij het bruggetje, is van Koepon, zei hij. Dat moet de boerderij op de onderstaande foto geweest zijn, met de koeien die zo goed bij die naam passen.

Een nieuwe lente, een nieuw wegdek
De eerste fietskilometers zitten erop (ruim 43 kilometers – een bescheiden voorbereiding op mijn elfstedentocht van volgende week?) en ik ben niet eens verdwaald. Ik ben alleen even op een opengebroken stuk weg beland, met boze asfalteerders die me wegwuifden, maar dat het lente is kon ik toch niet vergeten tijdens mijn Reitdieproute? 😉

 

Aller(daagse)dingen: Catfulness met Hamlet

Hamlet kijkt me aan met een blik alsof-ie wil vragen: Wanneer wordt alles weer normaal? M’n nichtje en neefje hebben het huis net verlaten. De rust, of de stilte – het is maar net hoe je het ervaart – is wedergekeerd. Hamlet zegt rust, ik zeg stilte, en als hij ze al vergeten is, mis ik ze nog. 

Voor een kat zijn veranderingen als aardschokken. Alles schudt even, maar je kattenbak en je etensbak kun je blindelings vinden in de nieuwe chaos. Je hebt daar een instinct voor (of een neus). 

Hamlet kijkt alsof hij wil zeggen: mij heb je niets gevraagd. Eerst word ik in een nieuw huis losgelaten en als ik dan een beetje mijn draai gevonden heb, laat je die kinderen er los. Maar dan springt hij in de vensterbank, alweer afgeleid door het geluid van een vogel. Niets zo veranderlijk als een kat. En een slecht kortetermijngeheugen, dat heeft hij ook. Ik vraag me af of hij zich ons oude huis nog herinnert.

Ik antwoord hem: “Dit is het nieuwe normaal”, terwijl hij alles al lang weer normaal vindt. “Je kunt je leven elke dag en overal opnieuw beginnen. Wij zijn hier vandaag, dus wij beginnen hier vandaag.” Hamlet speelt het spelletje met me mee, want zo is Hamlet. Hij geeft me een kopje ter geruststelling. Verder is hij altijd in het hier en nu. Dat vind ik zo knap van hem. Hij vindt dat heel normaal.

Oudere berichten

© 2018 Allerdings.nl

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

%d bloggers liken dit: