Allerdings.nl

Weblog van Yvonne van Wamelen

Tag: allerdingsrennt

Wind mee!

Allerdings.nl lag eruit: problemen met de webhost. Inmiddels heb ik de problemen opgelost, dus ik ben er (eindelijk) weer. Met de webhost gaat het niet zo goed. Ik moet gaan uitkijken naar een andere gastheer (m/v) (zeker met het oog op uitbreiding van allerdings.nl in de toekomst).
Maar zonder meteen af te dwalen: verder gaat alles goed. Heel goed zelfs. Soms gaat alles wat je doet gewoon goed. Naast veel geluk heb je dan ook ineens een diploma 🙂

Mijn eigen type

Afgelopen vrijdag deed ik mijn praktijkexamen voor fitnesstrainer A. Ik ben geslaagd!
Hieronder zie je mij met mijn diploma en mijn 3 ‘klanten’ (v.l.n.r.): Bas, Nico en Rika, die voor het oog van de examinator wel even door mij aan het werk (lees: aan het squaten, planken, shoulder pressen, etc.) gezet wilden worden. Jullie deden het super! Nogmaals dank!

Ik was best (lees: heel erg) zenuwachtig voor dit examen. Natuurlijk had ik mijn theorie-examen al met een overdreven dikke voldoende gehaald, maar dat had ik min of meer nog zelf in de hand. Bij dit praktijkexamen was ik afhankelijk van veel meer factoren. O.a. van een examinator en een volle sportschool (vrijdagochtend is een geliefd tijdstip voor sportschoolbezoekers). Maar ik was vooral bang dat ik niet extravert en genoeg ‘overdreven’ enthousiast zou zijn. Ik ben geen prototype fitnesstrainer, zeg maar, als je snapt wat ik bedoel.
Ik besloot toch maar mijn eigen type te blijven (voor zover dat lukte met een portie zenuwen).

Door voor B

Wie A zegt, moet B zeggen. Daarom begin ik meteen volgende week al met de eerste les voor fitnesstrainer B. Daarvoor hoef ik geen praktijkexamen te doen zoals bij A. B is gericht op personal training. Ik ga ik op mijn stage-adres iemand één op één begeleiden. Daarvan moet ik een heel plan schrijven, uitwerken, onderbouwen en uitvoeren. Uiteindelijk moet ik elke stap, elke keuze verantwoorden en uitleggen tijdens een eindgesprek met de examencommissie. Het wordt druk, dus verwacht niet te vaak een ‘bijpraatsessie’ op Allerdings.nl 😉 De komende tijd moet ik ook nog regelmatig naar Zwolle voor ‘Sport en Voeding’ en ‘Personal Trainer Business’. Op Instagram en Facebook kun je vaker wat verwachten (je vindt me via @Allerdings en @Allerdingsrennt).

Doorfeesten in Haren

Nadat het bier (0.0%!) rijkelijk gevloeid had op vrijdagavond, vertrok ik zaterdagochtend op tijd naar Haren om het feestje voort te zetten tijdens de Halve van Haren. Ik vond het vorig jaar zo’n leuke en mooie loop dat ik ‘m dit jaar ook weer wilde doen. Hij paste ook prima in mijn marathonschema voor Rotterdam (8 april). Of beter gezegd: hij paste er uitstekend in, want in Haren kon ik mooi mijn voorgenomen (ambitieuze?) marathontempo en mijn nieuwe short met superveel handige zakjes testen. Met wel 6 (!) verschillende vakjes en zakjes passen alle gelletjes, home made dadelballetjes én mijn telefoon er allemaal tegelijk in. Die laatste 2 moet ik alleen niet bij elkaar in hetzelfde zakje stoppen. Denk ik.

Lekker tempo

Met het tempo kwam het helemaal goed. Ik kwam Edgar tegen die volgens zijn schema op 5.50min/km moest lopen. Gelukkig doet Edgar wel vaker iets wat niet helemaal precies in zijn schema staat (hij traint voor de 60 van Texel op 8 april) en dus vond hij een tempo van 5.40min/km geen probleem. Even ter verduidelijking: 5.40 minuut per kilometer (= ongeveer 10,6 kilometer per uur) is het tempo dat nodig is om een hele marathon onder de 4 uur te lopen.

Veel te snel
Of het me ook 3 uur en 59 minuten lang gaat lukken om dit tempo vol te houden, weet ik nog niet, maar dit ging in ieder geval lekker. Ik liep ontspannen (dat kan ook niet anders als je met Edgar loopt; heerlijk keuvelen de hele (halve) weg!)) en toen ik thuis de statistieken erop nasloeg, bleek mijn hart ook in de juiste zone geklopt te hebben. Volgende de officiële uitslag liepen we trouwens 5.36 min/km. Veel te snel 😉

Geen kledingcrisis
Ik had ook nog energie over om in een rustig tempo naar huis te hobbelen (10,4 kilometer). Het broekje stelde ook op de terugweg niet teleur: een medaille past ook prima. Als het niet gaat vriezen op 8 april, hoef ik in ieder geval geen kledingcrisis te hebben.

Hieronder zie je een fotocompilatie van de Halve van Haren.


Letterlijk had ik wat wind tegen tijdens de Halve van Haren, maar figuurlijk heb ik even de wind mee 🙂 Tot een volgende keer!

#dehelefamilierennt

Al een paar jaar is de Midwinter Marathon in Apeldoorn een strak georganiseerd sportief evenement bij mij in de familie. Maar dit jaar was het feest helemaal compleet nu mijn broer ook eindelijk (na een paar jaar te hebben geroepen dat hij die acht! wel even zou lopen) zijn hardloopschoenen had aangetrokken.
Met uitzondering van mijn moeder (maar die sport tegenwoordig al genoeg bij haar fysio) liepen we allemaal, en dat was goed voor 4 verschillende afstanden, 5 medailles en de hashtag #dehelefamilierennt.

Pasta party

Goed hardlopen vraagt om een goede voorbereiding. Daarom werd er de avond van tevoren kostelijk gegeten tijdens de pasta party. Het was jammer dat de gepocheerde eieren mislukten, ondanks de inspanningen van mijn schoonzus en mij. We blijven oefenen en gebakken smaakten ze ook prima.

pastaparty

Draaiboek

Tijdens de pasta party was er ook tijd om het draaiboek van de dag door te nemen. Met al die verschillende afstanden een heel gepuzzel soms. Als mijn broer het hardloopvirus nu goed te pakken heeft en volgend jaar de mini-marathon loopt (10 EM) dan zijn de Van Wamelens vertegenwoordigd op alle afstanden. Zo niet, dan pakken we het draaiboek van dit jaar weer van de plank.

Uitzondering voor tantes?

Mijn neefje en ik beten de spits af. Nog even snel een startvakselfie voor we werden weggeschoten.

Startvakselfie

De vorige keer dat we samen liepen, eindigden we net voor de bezemwagen. Maar dat was in de zomer. Kennelijk loopt hij beter bij koud weer, want we gingen als een speer. Volgend jaar mag (moet) hij alleen. Misschien maken ze voor tantes een uitzondering? 😉

Dom

Niet alleen mijn neefje liep een toptijd. Daarna volgde mijn nichtje. Zij was zelfs zo sportief dat ze wachtte op een vriendinnetje dat te snel van start was gegaan en daardoor een wandelpauze moest inlassen. Mijn nichtje had er wel een mening over: het vriendinnetje had haar krachten niet goed verdeeld en dat was dom.

Sneller als je lacht

Mijn eigen Asselronde dan: voor de 3e keer liep ik die 25 kilometer via Hoog Soeren naar Assel, door de bossen, over de hei en terug naar de Loolaan. Dit jaar voor het eerst met sneeuwresten hier en daar, waardoor het behalve mooi, soms ook wat glad was.
Helemaal lekker heb ik helaas niet gelopen. Ik had wat last van kramp en ik kreeg na afloop weer last van mijn iliotibiale band. Ik kan nu een lang medisch verhaal houden, maar het komt erop neer dat ik even een paar dagen rustig aan doe, overleg met mijn fysio en hoop dat ik mijn marathonschema weer snel kan oppakken, want het liep net zo lekker. Met een beetje mazzel werkt het motto van de Midwinter Marathon (je gaat sneller als je lacht) ook als het gaat om herstellen: je herstelt sneller als je lacht.

PS Met mijn tijd ben ik superblij trouwens. Met een tempo van 5.27min/km (5.30 was het streven) liep ik de Asselronde in 2.16.15. Goed voor een nieuw PR (- 3 minuten).

Medal sunday

Mijn broer en mijn schoonzus waren als laatste aan de beurt. En als ik mijn broer mag geloven, vond-ie het best leuk en had-ie (natuurlijk 😉 ) nog wel sneller gekund. Samen met mijn nichtje was ik naar de finish gefietst om ze binnen te juichen.
Zo hadden we aan het einde van de dag allemaal een welverdiende medaille. Mijn neefje wilde niet meer naar buiten voor de foto. Na zo’n prestatie wil je natuurlijk ook het liefst lekker warm binnenblijven. En gelijk had-ie!

Medal sunday

Het is net een marathon

Inmiddels is het mijn favoriete metafoor voor zo’n beetje alles in het leven: de marathon. De weg ernaartoe is niet altijd makkelijk, maar als je doorgaat en niet opgeeft, maakt de eindstreep alles goed.

Zo gaat het ook met mijn opleiding. Als je laptop ermee op lijkt te houden in de week dat je een paar deadlines hebt, dan denk je : ‘laat maar zitten. Ik stop ermee.’ Maar dan is er wel ergens een aanmoediging langs het parcours, of, in dit geval: een goeie vriend die je een laptop leent.

Man met de hamer
Maar los van die technische problemen gaat het eigenlijk best goed met mijn opleiding. Ik lig nog op schema. De man met de hamer komt misschien nog, maar mocht-ie dan ineens voor me staan, dan denk ik dat ik tegen die tijd goed genoeg ‘getraind’ ben om ‘m te verslaan. Die training bestaat onder andere uit anatomielessen, de invloed van krachten op het menselijk lichaam (biomechanica), inspanningsfysiologie en trainingsleer, maar ook uit bijvoorbeeld lesgeven en een het organiseren en uitvoeren van een evenementje.

Praktijkles

Van marathon naar ultraloop
Vorige week was het tot nu toe hoogtepunt van mijn opleiding en stage: de uitvoering van mijn mini-evenement. Ik organiseerde een clinic ‘Krachttraining voor hardlopers’. Nico, van leukeloopjes.nl schreef daar een leuk blogje over dat ik vorige week deelde op Facebook.  Het enige wat ik daar nog aan toe te voegen heb: het was superleuk om te doen (zowel het organiseren als het uitvoeren) en ik ben heel blij (en trots) op de mooie reacties die ik achteraf gekregen heb van de deelnemers. Een paar citaatjes om dit te illustreren:

‘Je hebt een prettige, energieke manier van uitleggen, waarbij je humor het ook goed doet.’

‘Vond dat je de clinic heel goed gaf, je staat rustig en relaxt voor de groep en had aandacht voor het individu,’ 

‘Ik vond dat je heel enthousiast en natuurlijk overkwam voor de groep, alsof je dit al langer doet. Je had er duidelijk plezier in om deze training te geven.

Glundert 🙂 Hiervoor ben ik dus al met vlag en wimpel geslaagd. Nu de rest nog…

Want er wachten nog een paar laatste zware kilometers: de stage-beoordeling, het theorie-examen én het praktijkexamen. Als ik dit eerste deel (fitnesstrainer A) gehaald heb, start het tweede deel, de opleiding fitnesstrainer B (personal trainer). Dit wordt een ultraloop heb ik me alvast laten vertellen. Maar zolang ik alles kilometer voor kilometer blijf doen (om in de vergelijking van de langeafstandsloop te blijven) haal ik de finish wel. Hoe dan ook.

 

© 2019 Allerdings.nl

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

%d bloggers liken dit: