Allerdings.nl

Weblog van Yvonne van Wamelen

Tag: blog (pagina 1 van 3)

Aller(daagse)dingen: niet op de fiets

Het is 30 graden. De mussen vallen dood van het dak en ik zit op mijn balkon en zie bakvissen in nepleren jasjes en in te strakke stretchspijkerbroeken voorbij fietsen. Tienerzweet stinkt zeker nog niet?, vraag ik mij hardop af. En dan zie ik – voor de zoveelste keer vandaag – iemand voorbij fietsen die op jou lijkt. Jij bent het geen van die keren geweest en ook nu ben jij het niet. Als ik goed kijk, blijk je een vrouw van voorbij middelbare leeftijd met een bloemetjesblouse en een beige bermuda aan. Ik heb last van de warmte, of van het tweede biertje dat ik net heb opengemaakt.

Soms denk ik dat ik altijd alleen blijf, omdat ik het niet zo goed weet met de liefde en de liefde weet het niet zo goed met mij. Soms denk ik aan haar, die ineens voorbijkwam. Ze kwam niet op de fiets, ze kwam in het rood.

Straks gaat het regenen. Ik hoop maar dat ze niet op hun fietsen zitten en daarmee door een open veld rijden.

Tips en trics: wat doe je als blogger als je eindredactrice ineens opstapt?

a.) Je vraagt haar vriendelijk of ze wil overwegen terug te komen.
b.) Je stelt haar betere secundaire arbeidsvoorwaarden in het vooruitzicht.
c.) Je begint wanhopig te roepen dat je niet zonder haar kunt.
d.) Je smeekt haar om te blijven.

Mochten bovenstaande opties niet tot het gewenste resultaat leiden, volg het onderstaande stappenplan:

  1. Schrijf een blogbericht.
  2. Lees het over.
  3. Schrap onnodige woorden.
  4. Lees het nog eens.
  5. Schrap onnodige woorden.
  6. Lees het nog eens.
  7. Herschrijf die ene zin.
  8. Lees het nog eens.
  9. Aarzel even.
  10. Publiceer je blogbericht.
Dank je wel voor je kritische blik en de succesvolle coproducties, Nynke.♥

Aller(daagse)dingen: zwemles

Vandaag zwemt mijn nichtje af. Ze is 6 en kan waarschijnlijk beter zwemmen dan ik. Ik heb een paar weken aan de kant van het diepe gehangen toen ik op zwemles zat. Ik kon wel zwemmen, maar ik kon in het diepe niet met mijn voeten bij de grond en dat vond ik eng. Ik had dieptevrees. Al heeft mijn zwemleraar dat natuurlijk nooit zo genoemd. In plaats daarvan heeft hij heel geduldig een paar weken lang iedere zwemles op zijn buik op de zwembadvloer gelegen en tegen me aan gepraat. Na 6 weken peptalk zonder resultaat, trok hij zijn badjas uit en kwam hij naast me hangen aan de zwembadrand. Hij praatte net zo lang tegen me tot ik samen met hem voor de eerste keer naar de overkant van het diepe durfde te zwemmen. Uiteindelijk heb ik met goed gevolg afgezwommen voor A. Ik heb nog een tijdje voor B gezwommen, maar ik haalde die 7 meter onder water maar niet.

Ik ga er vanuit dat mijn nichtje vandaag met vlag en wimpel slaagt voor haar A. En mocht ze ooit eens ergens bang voor zijn, dan wens ik voor haar iemand met het engelengeduld van mijn badmeester van toen.

Oudere berichten

© 2018 Allerdings.nl

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

%d bloggers liken dit: