De afgelopen 2 weken liep ik mijn eerste wedstrijdjes weer sinds mijn (niet hardloopgerelateerde) knieblessure: de Asselse4mijl in Apeldoorn en de 4 mijl van Groningen. Omdat kortere (en dus snellere) afstanden (nog) niet tot mijn specialiteit behoren, vond ik het leuke uitdagingen. Apeldoorn werd nog eens extra uitdagend door het vals plat dat ze in de route hadden gestopt en de 6,437 kilometer tussen Haren en Groningen werden uitdagend, omdat het rond de 25 graden was (tel daar nog eens 10 graden bovenop voor de gevoelstemperatuur die je als hardloper ervaart). Eigenlijk veel te warm om te racen dus.

Thuiswedstrijdje met chocomel
Het waren allebei thuiswedstrijdjes. De eerste, omdat de start en finish op nog geen 700 meter lagen van het huis waarin ik ben opgegroeid. De tweede spreekt voor zich natuurlijk. Het parcours van de Asselse 4 mijl ging over de Asselsestraat. De straat die ik tussen mijn 5e en 18e ontelbare keren op en neer gefietst en gelopen heb. Bij de finish was me chocomel beloofd trouwens. Daar ren ik toch altijd net ietsje harder voor. 😉

De ambtenaren verzamelen
Tussen Haren en Groningen liep ik niet op eigen titel. Ook dit jaar kwam ik weer uit voor het bedrijf dat onderwijs mogelijk maakt: Dienst Uitvoering Onderwijs (DUO). Samen met 63 andere ambtenaren probeerde ik te bewijzen dat niet alle ambtenaren langzaam zijn.

		
Met Harma (in het startvak)
		
Met Norbert én Harma (in het startvak)

Top 3
Mijn doel was om in de top 3 van snelste vrouwen van DUO te eindigen.  Dat werd spannend, want net als in Apeldoorn ging ik in Haren iets te snel van start (de eerste 2 à 3 kilometer dik onder de 5 min/km). In Apeldoorn eiste het hoogteverschil zijn tol en in Groningen de warmte. Dus ik moet of beter leren doseren, of ik moet gewoon idealere omstandigheden uitkiezen om te gaan lopen. In ieder geval heb ik toch 2 keer een PR gelopen en zondag ben ik de op één na snelste vrouwelijke ambtenaar van Groningen geworden. Doel behaald!

Naborrel
En ja, wie hard kan lopen, moet ook hard kunnen drinken. De naborrel in Café De Beurs met de DUO-collega’s was weer gezellig. Volgend jaar ga ik voor de titel ‘Snelste vrouw van DUO’ en voor onder de 30 minuten, want inmiddels weet ik dat mijn dieselmotor ook wel op bier…uh…benzine loopt en lekker door kan trekken. 😉